SMTP web sunucuları aslında toplanmış, tekrarlayan, farklı düzeylerde (yan, aktarma, giriş) genellikle çeşitli erişim alanlarına veya farklı verilere kopyalanır. Yedeklemeler ve felaket bahis siteleri kurtarma – bazı modeller, SMTP için soğuk bekleme veya sıcak bekleme aygıtlarına da olanak tanır, böylece bir düğüm bozulursa diğeri hemen devreye girer.
Tek bir devasa SMTP kutusu yerine, grup dengeleyicilerden veya DNS tabanlı dağıtımdan sorumlu birçok küçük veya kanal SMTP web sunucunuz vardır. Bildirim biriktirme, bazı düzenlerde genellikle ağa bağlı depolama alanına veya düzenli dosya birimlerine yüklenir, böylece bir düğüm bozulursa, sıralanmış veriler saklanır.
Giden SMTP için, bildirimleri DKIM ile yetkilendirmek ve giden IP adreslerinin yeterince ters DNS ayarlı, izlenebilir vb. olduğundan emin olmak yaygındır. Bazı durumlarda makale web sunucularıyla birlikte gelen farklı bir “ticari marka” şirketi bulacaksınız. Çevrimiçi itibarın takibi (e-postamız gözle görülür spam alıyor mu?)
Yan seviyeden sonra, ticari giden (giden) e-postalar için özel SMTP geçişleri/makale barındırma sunucuları mevcuttur. İşlevler (CRM’ler, destek talep araçları, izleme araçları, İnsan Kaynakları araçları vb.) genellikle doğrudan harici e-posta sunucularına gönderilmez; bunun yerine, işlevler, doğrulama veya sertifika denetimleri, fiyat sınırlaması, içerik planları, marka (DKIM) sonlandırma, izleme (kayıt tutma), geri dönüş yönetimi vb. gibi özellikler uygulayan bir giriş barındırma sunucusuna aktarılır.
Yan ve makale sunucuları ile dahili e-posta gönderim gövdeleri arasında genellikle kuyruklar, engeller, yeniden deneme gerekçeleri ve genellikle özel bildirim depolama/kuyruk birimleri bulunur. Bir yan portal, bir alıcının dahili adresini (dijital veya çok kiracılı alan adı düzenlemeleri için örnek) hemen çözemezse veya bir gönderim kısa bir süre ertelenirse (alt akış birimleri hareketsiz olduğundan veya depolama alanı dolu olduğundan), Bildirim, yeniden deneme gerekçesiyle (ve dramatik geri çekilme vb.) birlikte bir satırda tutulur. Bir giriş yüzeyde hizmet vermeye çalışırsa, ancak uzak barındırma sunucusu kapalıysa veya bağlantıları geçici olarak düşürüyorsa, orada yeniden denemeler kesinlikle gereklidir.
Büyük girişimlerde SMTP yığını yalnızca tek bir e-posta sunucusu değildir. İnternet’ten gelen e-postaları alan ikincil SMTP portalları vardır. Ayrıca, gelen gönderim seçeneklerinin oluşturulduğu yer de burasıdır: hangi bildirimlerin etkinleştirildiği, hangilerinin saklandığı ve hangilerinin dahili e-posta birimlerine (örneğin Exchange, Postfix veya diğer e-posta gönderim temsilcileri) gönderildiği.
Üst düzey portallar, güvenilir kuruluşlar için İnternet protokolü beyaz listeleme veya sertifika tabanlı bağlantılar gerektirebilir. DLP (Kayıt Silme Önleme), e-posta yoluyla savunmasız verilerin dışarı sızmasını önlemek için gönderim veya taşıma tarafında devreye girebilir. Birçok kuruluş, harici ve dahili SMTP web sitesi trafiğini ayıracaktır. VLAN’lar, özel alt ağlar, ücret sınırlamaları, bağlantı kısıtlamaları, kaynak yüzdeleri, her dağıtım alanı adı veya her işlem için kötüye kullanımdan veya cihazı karıştıran istenmeyen toplu e-posta göndericilerinden kaçınmak için kullanılır.
İnternetten gelen e-postaları alan yan SMTP girişleri de vardır. Yan giriş aynı zamanda gelen yönlendirme seçeneklerinin oluşturulduğu yerdir: hangi bildirimlerin etkinleştirildiği, hangilerinin saklandığı ve hangilerinin dahili e-posta birimlerine (örneğin Exchange, Postfix veya diğer e-posta gönderim temsilcileri) gönderildiği. Yan girişten sonra, şirket dışı (giden) e-postalar için özel SMTP gönderimleri/giriş sunucuları bulunur. Uygulamalar (CRM’ler, destek talepleri, takip birimleri, İnsan Kaynakları araçları vb.) genellikle doğrudan harici e-posta sunucularına gönderim yapmaz; bunun yerine, sertifika, yetenek veya yetkilendirme denetimleri, maliyet kısıtlaması, içerik planları, marka (DKIM) sonlandırma, izleme (günlük kaydı) gibi özellikler uygulayan bir giriş barındırma sunucusuna yönlendirirler. Yan ve giriş barındırma sunucuları ile dahili e-posta dağıtım gövdeleri arasında genellikle çizgiler, engeller, yeniden deneme gerekçeleri ve bazen de ayrılmış bildirim depolama alanı/makara birimleri bulunur.
